Convivir cos veciños sendo inquilino: guía práctica

Cando alugas un piso non só estreas casa: entras nunha comunidade que leva anos funcionando cos seus costumes, os seus horarios e as súas manías. Ninguén che dá un manual o primeiro día, e moitos roces nacen xusto de aí, de non saber como se fan as cousas nese portal concreto.

A boa noticia é que case todo se resolve preguntando cedo e con boas formas. Estas son as cousas que convén ter claras desde o principio.

Preséntate, aínda que dea preguiza

Un "ola, acabo de mudarme ao terceiro" no ascensor cambia moito as cousas. Cando alguén sabe quen es, é máis probable que te avise dun problema antes de que se converta nunha queixa formal.

Se no edificio hai grupo de mensaxería ou taboleiro de anuncios, pregunta como se entra ou quen o xestiona. E averigua quen preside a comunidade e quen leva a administración, aínda que só sexa para telo apuntado.

As normas da casa

Cada comunidade ten as súas propias normas internas e cambian moito dun edificio a outro. Non dés nada por suposto porque no teu piso anterior funcionase doutra maneira. Pregunta ao propietario ou a algún veciño por:

• Os horarios de descanso que se respectan no edificio
• Onde e cando se saca o lixo e como se separa
• Se se pode tender roupa na fachada ou no patio
• Que se pode deixar no rellano, no portal ou no trasteiro
• Como se accede á azotea, ao patio ou ás zonas comúns
• Se hai pautas sobre animais, bicicletas ou patinetes

Moitas comunidades teñen esas normas por escrito. Pídelle unha copia ao teu propietario: correspóndelle a el tela e pasarcha.

A mudanza e o ascensor

É o momento con máis papeletas para empezar con mal pé. Antes de subir caixas e mobles, pregunta se hai algunha pauta para usar o ascensor nas mudanzas: protexelo con mantas, avisar con antelación, evitar certas horas. Algúns edificios piden aviso previo e outros non. Avisar aos veciños do lado ("mañá pola mañá faremos ruído, perdoa") adoita ser abondo para que ninguén se moleste.

E non deixes cartóns nin embalaxes en zonas comúns máis tempo do imprescindible.

Se o ruído vén de fóra

Antes de escalar nada, fala co veciño directamente e nun bo momento, non ás dúas da madrugada petando na porta. Moitas veces a persoa nin sequera é consciente: un chan sen alfombra, unha lavadora de noite, un altofalante apoiado na parede.

Se falalo non funciona e o problema repítese, ponno en coñecemento da administración ou da presidencia por escrito, e avisa tamén ao teu propietario. Anota datas e horas: un rexistro sinxelo vale moito máis que un "é que sempre hai ruído".

Se a queixa vai contigo

Escoita primeiro e non o tomes como un ataque. Pregunta cando pasa e como se oe desde a súa casa, porque non sempre coincide co que ti imaxinas. Se podes arranxalo con pouco (mover un moble, poñer alfombras, cambiar a hora da lavadora), faino e dillo. E se cres que a queixa non é razoable, dío con tranquilidade e sen dar portazos: vas coincidir con esa persoa no ascensor durante meses.

Que é do propietario e que se fala entre veciños

Como inquilino non formas parte da comunidade de propietarios: non asistes ás xuntas nin votas, agás que o propietario che delegue a súa representación, e as cotas e as derramas non son cousa túa agás que o pactásedes por escrito.

Avisa ao propietario cando o asunto sexa do edificio ou da vivenda: humidades que veñen do piso de arriba, unha avaría no baixante, a caldeira comunitaria, un problema na instalación eléctrica, unha obra que te afecta. El é quen ten voz na comunidade e quen responde pola súa vivenda.

Resólvese falando entre veciños case todo o demais: ruídos puntuais, cheiros, a orde do rellano, as obras dunha fin de semana, os horarios do patio.

Un consello para rematar: garda por escrito o importante. Unha mensaxe ao propietario contando que pasa e cando empezou, con foto se fai falta, ordena as conversas e evita que dentro de tres meses ninguén lembre quen avisou de que.